~ gilad

Merak eder dururum hep, insanlar neden somurtur, ciddi bakışlar sergiler, sinirlenir ya da mutsuz olup hiç gülmez? Hadi ciddi bakmasını elesek, sinirlenmeyi de bazı koşullar bahane bularak listeden çıkarsak, niye somurturlar o zaman? Yani gülmek gibi bir imkânları varken somurtmayı neden tercih ederler? Niye gülmezler? Niye mutsuz görünürler gözümüze? Belli bir nedeni var mı? Aslında gülmemek için hiçbir sebep olamaz; ama o gülmeyi bilmeyenler her zaman bir sebep bulur, hallerinin acıklı olduklarını anlatırlar. Aslında doğru söylemişlerdir, acıklıdır halleri. Acıklıdır çünkü gülmeyi bilmiyorlardır zaten.

Gülmeyenlerin bahanelerini saymak istesek aslında hiç mi hiç bitmez. Ama şöyle bir genelleme yaparsak başlarına hep kötü şeylerin geldiğini düşünmeleridir. Hep en kötüsünü düşünür bu tipler. Nedenleri de hazırdır hemen; hayat acımasız, insanlar korkunçtur onlar için. Aslında bilmezler ki hayatı acımasız yapanlardan birileridir kendileri de. Bu tipler, hiç hallerinden memnun olmazlar, olamazlar. İşte o yüzden gülmemek için hep bir nedenleri vardır ya. Ya borçları vardır bitmek bilmeyen, ya ölümle karşılaşmışlardır ki bilmezler ölüm diye bir şey yoktur, ya sevgililerinden ayrılmışlardır, ya dost bildikleri kazık atmıştır onlara, ya derslerinden kötü not almışlardır, ya da olumsuzluk olarak adlandırdıkları bir şeyler gelmiştir başlarına. Dediğim gibi hep bir nedenleri vardır, mutsuz olmak için, hayatlarını gülmeksizin geçirmek için.

Gülmeyi beceremeyenlerin bir bahaneleri de vardır ki bu bahane aslında her şeyin nedenidir. Gülmemelerini, yaşadıkları onca olumsuzluları, mutsuz oluşlarını hep başkalarına mâl ederler. Haklılardır, bu dünyada haince gülenler de vardır, lakin bilmedikleri bir şey de geçmişi değiştiremedikleri gerçeğidir. İşte sırf o yüzden gülümsemelidirler. Geçmişi, getirdiği olumsuzlukları yad etmek yerine, o anların geçmiş olduğuna ve geçeceğine inanarak bir kez daha gülümsemelidirler, gülmelidirler.

Gülmeyenlerin ya da gülümsemeyenlerin bir nedeni de bulundukları halin başkaları tarafından görünüyor olmasıdır. Yani bir ölüm olduğunda kendilerini ağlamak zorunda olarak düşünürler. Başlarına kötü bir şey geldiğinde üzgün olmaları gerekir hep. Kızabilecekleri bir şey olduğunda sinirlenmelidirler. Bu yaptıklarını aslında çevredeki insanlara göstermek için yaparlar. Bunları içinden geldiği için yapanlara değil sözüm. Zaten onlar gülmek istediklerinde de gülerler. Lakin diğerleri, yani her şeyi çevresindekilere göre yapanlar, gülmenin de pazarda satıldığını düşünürler ki “Gülecek ortam yok!” derler hep. Sanki bakkala gidip bana bir paket “gülücük” ver diyormuşsun da, evde “gülücük” kalmayınca “Gülecek ortam yok!” diyormuşsun gibi. Bu nedir ya? Kesinlikle cenazenin ortasında kahkahalarla gülmek olayından ya da bir üzüntü anında güldüğünü sanarak saçmalamaktan bahsetmiyorum. Demek istediğim gülmenin ortamını sizin yaratacağınızdır. Yani yer ve zamanın uygunluğunu belirleyerek gülmenizdir, güldürmenizdir çevrenizdekileri…

Daha önceleri benim de kullandığım, şimdi kızgınlıkla karşıladığım bir soru cümlesi var “Ne gülüyorsun?!” Aslında düşünecek olursak çok saçma bir soru cümlesi olduğunu fark ederiz. Mantıklı olduğu tek yer alaya karşı söylendiği yerdir. Onun dışında zaten anlamsızlığını korur. Genelde öğretmenler çok bir kullanır, bu güzel soru cümlesini. Öğrenci arkadaşına bir şey demiş, gülmüş ve sevgili öğretmen de dikkatini dağıttığını düşünerek “Ne gülüyorsun?” gibi bir cümle yakıştırmıştır, onu susturmak, bozmak için. Haklıdır; ama yanlış davranıyordur. Öğrenci dese ki “Size nasıl bir duygu olduğunu göstermek için gülüyorum!” yeridir. Öğretmen bir şey diyemez ya da der “Seni disipline veriyorum!” vb sözler… Öğretmen haklıdır dediğim gibi, lakin o da onunla gülse haklılığını gösterecektir. Ama çoğu öğretmen yapmaz bunu, çoğu insanın yapmadığı gibi…!

Sözüm o ki “gülmek” insanlara verilmiş en güzel duygudur. Gülün, hep gülün. Güldüğünüzde yanlış yaptığınızı düşünmeksizin gülün. Size haince gülenlere karşılık olarak gülün. Olumsuzluklara boyun eğmemek için gülün. Duygularınızı anlatmanın en güzel yolu olan gülmeyi bütün gülmeyi bilenlerle, bilmeyenlerle de paylaşın, herkesle paylaşın… İyi gülücükler… :)

Şubat 1, 2006

~ Gülmenin önemini unutanları düşündüğüm bir andı bunu yazışım, belki de gülmeyi hayalleyenlere, gülmeyi isteyenlere vermek istediğim sözlerdi... Sadece gülün =)

~ Tuuba